Alsjeblieft.
De volgende keer betaal ik minder.
De Italianen concurreren me failliet.
Van de prijs die u betaalt, kunnen we amper de mest betalen.
Dat wordt weer kikkererwten kweken. - Ik zal m'n glas wijn hier missen.
Zeg, wat loop je te blaffen ?
Ik jat je geiten heus niet.
Blijf van m'n brood af.
Jij krijgt een hapje van me.
Wat krijgen we nou ?
Wat moet ik nu eten ?
Hij zegt 36, niet jij. Ga je gang.
Heren...
Hoe was je dag, Bernard ? - Ik heb door de heuvels gewandeld.
Kijk eens wat ik gevonden heb: ligniet.
Het ligt er vol mee.
Interessant.
En ik zag loslopende geiten. - Van de dochter van de Bochel ?
Ik heb haar sinds d'r vaders dood niet meer gezien.
Ik wel. Een mooie meid.
Haar moeder was ook knap.
Die Bochel had een mooie dochter. - Wie was die man ?
Dat was van voor uw tijd, meneer Belloiseau.
Het was een intellectueel uit de stad die boer wilde worden.
Hij was niet goed wijs. - Dat viel wel mee.
Ik bedoel niet gek. Hij deed maar wat.
Hij wilde konijnen fokken door ze op papier te vermenigvuldigen.
Hadden ze geen bron ? Jij hebt wel water ontdekt.
Verkopen je anjers ?
Met de feestdagen wel. Vooral met kerst, carnaval en Pasen.
En Allerzielen, levert dat wat op ?
De doden leveren ook aardig wat op.
Bedankt.
Een brief.
Lieve kind.
in Bordeaux.
Ik heb een kleine rol, maar ik ben dolblij.
Als jij hier was, zou ik bijna gelukkig zijn.
Je liefhebbende moeder.
Je kunt hier niet altijd blijven. Je hoort bij je moeder.
Geen haas of patrijs te zien. Waar zitten ze toch ?
Of word ik doof en blind ?
Morgen neem ik de hond van de bakker mee.
Die is er geweest.
Galinette ?
Weet je dat het al vijf uur is ?
Wat kan jij slapen.
Misschien heb ik een zonnesteek. - Welnee, je ziet niet rood.
Je had vast slaap in te halen.
Kom mee. Ze hoort niks, maar ze snapt alles.
Dit gaat alleen ons aan.
Galinette, je bent nu over de dertig en je bent de laatste Soubeyran.
Begin je weer ? - Laat me uitpraten.
Het is je eigen schuld. Ik ga net zo lang door tot je het snapt.
Wij, Soubeyrans, waren de grootste familie van de streek.
Op opa's verjaardag... - Waren jullie met 30 man.
Allemaal Soubeyrans met potten goud in huis verstopt.
Men nam de pet voor ons af. - Maar het lot heeft anders gewild.
Het lot bestaat niet.
Alleen lapzwansen geloven daarin. Het komt door de voorouders.
Uit trots en om het geld trouwden ze onder elkaar.
Neven met nichten en zelfs ooms met nichten.
Dat is slecht voor konijnen en voor mensen.
Met als resultaat: twee gekkinnen en drie zelfmoorden.
Wij zijn de laatste.
En ik tel niet meer mee.
De familie Soubeyran, dat ben jij.
Dus wil je dat ik trouw. Waarom ben jij nooit getrouwd ?
Dat lag niet in m'n aard.
Ik heb er wel aan gedacht, maar het is anders gelopen.
Ik ben als soldaat naar Afrika gegaan, in een opwelling.
Toen ik terugkwam...
Als er eentje zwanger was geraakt, was ik meteen getrouwd.
Maar nee.
Ik leek op de kersenboom van Anglade. Een en al bloesem, maar nooit vruchten.
En nu moet ik in jouw plaats trouwen. - Dat moet, ja.
Maar waarom dan ? - Vraag je me nog waarom ?
Moet onze familieschat soms verloren gaan ?
Het zijn geen ordinaire bankbiljetten, het is goud.
Er is een kruik vol goudstukken. En die heb ik.
Met hard werken bij elkaar gespaard.
Wil je dat weggooien ?
Natuurlijk niet. Ik hou van goud. - Zorg dan voor nakomelingen.
Een gezin sticht je niet van de ene op de andere dag.
Ik zeg het al tien jaar. - Niet zo serieus als nu.
Maar ik wil zelf een vrouw uitzoeken.
Heb je iemand op het oog ?
Misschien wel. - Mag ik niet weten wie het is ?
Ik heb vandaag zoveel zon gehad dat ik bijna gek word.
Ik zal het vertellen. Later.
Goed, je bent een goeie jongen.
Maar een ding: Denk bij je keuze aan de kinderen.
Hoe bedoel je ? - Ga niet af op een mooi gezichtje.
We hebben brede heupen nodig, lange benen en flinke borsten.
Een echt moederdier.
En als ze ook nog mooi is ? - Daar heb ik geen bezwaar tegen.
Dan kijk ik met plezier naar de mooie mevrouw Soubeyran.
Noé, kom hier.
Altijd dezelfde mensen die het werk doen.
Van twee keer per jaar het reservoir schoonmaken ga je niet dood.
Drinkwater met zand en bladeren is niet goed voor een mens.
Ook niet voor groente.
Het is rul. Het heeft de kleur van leem, maar is geen leem.
Het is bauxietpoeder.
Een mineraal dat ijzer en aluminium bevat. Maar waarvandaan ?
Uit de bron, na een onweersbui.
En hier zakt het naar de bodem.
Na een hele nacht regen is mijn bron rood. Het is net roest.
Dat klopt, het is ijzeroxide.
Dus het kan geen kwaad ? - Integendeel.
Waar ligt jouw bron ten opzichte van het reservoir ?
Hoezo ?
Ligt hij hoger of lager ?
Moeilijk te zeggen. - Volgens mij ligt Les Romarins hoger.
Dan komt het water voor het dorp uit dat dal.
Tien uur. - Er zou om twaalf uur water zijn.
Alle tijd. - Het water doet er een uur over.
Aanpakken, Ugolin.
Heren, ik moet naar de burgemeester. - Die mag je niet laten wachten.
Iemand gooit stenen.
Het leek een lichtflits. - Heb je al zo vroeg zitten pimpelen ?
Ik heb alleen koffie gedronken.
Mijn mes. Dat had ik in de heuvels verloren.
Hier ? - Nee, hier kom ik voor het eerst.
Vreemd. - Dat is vast de geitenhoedster.
Waar is ze ? - Welke geitenhoedster ?
Manon ? - Ja, de dochter van de Bochel.
Verstopt ze zich ? - Ze is allang weg.
Ik wil haar bedanken. - Een andere keer.
Bedank haar met een kusje.
Na alle verhalen heb ik van haar gedroomd en haar zelfs gezoend.
Liet ze dat toe ? - In m'n dromen staan vrouwen alles toe.
Eet je niet ? - Ik heb geen honger.
Galinette, je ziet er de laatste tijd slecht uit.
Ik heb geen eetlust. Dat komt vast door dat gif.
Welk gif ? - Dat spuitmiddel tegen rode spinnen.
Zal ik het doen ? - Nee, het moet 's nachts gebeuren.
Het werkt niet overdag, bij daglicht.
Dan verliest het z'n kracht.
Maar overdag slaap je ook niet.
Je bent overdag nooit thuis. Wat doe je dan ?
Ik ga op jacht. Ik wandel door de heuvels.
De buitenlucht is goed voor m'n longen. Dat spul is troep.
Het is goed voor de anjers, maar niet voor jou.
Jij moet eten en slapen.
Wil je naar de dokter ? - Nee, Papet. Het gaat wel over.
Zie je wel: ik eet.
Ze gaat m'n lijsters verkopen in Aubagne.
Hij is niet goed snik.
Wie is het ? - Ik ben het.
Jij bent gek. Wie is die vrouw ?
Welke vrouw ? - Die uit Aubagne.
Ik hou je in de gaten. Wat doe je met die vogels die je vangt ?
Je gedraagt je als een halve gare.
Ben je verliefd ?
Dat is een gezonde ziekte. Wie is het ?
Als je niets wilt zeggen, is ze misschien wel getrouwd.
Ja, ze is getrouwd.
Ze is getrouwd.
Doe open, idioot. - Nee.
Praat maar door de deur. - Waarom ?
Daarom. Als ik je niet zie, vertel ik het misschien.
Je bent net zo maf als je vader.
Wat wou je zeggen ? - Niets, jij dwingt me. Dus vraag maar.
Wie is het ?
Dat zeg ik niet.
Komt ze uit de stad ? - Integendeel.
Des te beter. Ken ik haar ?
Eigenlijk niet. - Hoezo ?
Je zou meteen doorhebben wie het is.
Dus ken ik haar wel. - Dat bedoel ik nou.
Je hoort me uit. Ik zeg niks.
Waarom niet ? - Daarom niet.
Het is mijn geheim.
M'n allereerste hartsgeheim.
Dan stap ik maar op.
Nee Papet, blijf. Ik wil over haar praten.
Ik weet niet eens wie het is. - Maar ik wel.
Papet, ben je weg ? - Nee, ik draai een sigaretje.
Wil je met haar trouwen ?
Ja, maar zij wil vast niet.
Waarom niet ? - Zij is mooi en ik ben lelijk.
Heeft ze bezittingen ? - Niet veel.
Is ze gezond ? - Nou en of. En ze is mooi gespierd.
Ze zou m'n anjervelden beter schoffelen dan ik.
En ze heeft doorgeleerd. - Hoe weet je dat ?
Ze leest soms wel een uur achtereen.
Dat is niet goed. Een arm meisje dat boeken leest, dat staat me niet aan.
En mooie vrouwen zijn niet altijd serieus.
Is ze fatsoenlijk ? - Als de maagd Maria zelf.
Als ze ja zegt, zou ik dolgelukkig zijn.
Maar ze wil vast niet. - Arme meisjes wijzen geen Soubeyran af.
Tenzij ze gek zijn.
Stem je toe als ze ja zegt ?
Ik moet eerst weten wie het is. Doe nou open en vertel het.
Nee, ik doe niet open. Ik moet eerst nadenken.
Papet, ik wil het misschien vertellen. Als jij op alle Soubeyrans zweert...
... dat je niks zegt en meteen weggaat.
Goed. - Nee, zweer het op alle Soubeyrans.
Ik zweer het op alle Soubeyrans.
Dan moet ik nu de knoop doorhakken.
Ik doe niet open. Ik haal de sleutel eruit.
Papet, hou je oor bij het sleutelgat.
Het is Manon, de dochter van de Bochel.
Over 20 jaar vindt ze je misschien te oud en neemt ze minnaars.
Je kent haar niet. - Alle vrouwen zijn hetzelfde.
Maar belangrijker is dat er over 20 jaar weer jonge Soubeyrans zijn.
Het is een mooie meid. Ik vind het goed.
Heb je haar gezien ? - Ja.
Wat vind je van haar ? - Mooi, zeg ik toch.
Maar ze lijkt ouder, zeker 18.
Weet je op wie ze lijkt ? - Op niemand.
Jawel.
Op iemand die jij niet gekend hebt.
Het is sprekend haar oma. - Heb jij die gekend ?
Florette Camoins...
Een schoonheid.
Ik ben blij je te ontmoeten.
Bedankt voor het mes.
Hoe wist je dat het van mij was ? - Ik zag u het gebruiken.
Ik ben de nieuwe onderwijzer. Ik leg een mineralenverzameling aan.
M'n leerlingen moeten hun geboortegrond leren kennen.
Ik dacht dat u goudzoeker was.
Dit is krijt uit het tweede Quartair.
Je weet veel voor een herderin.
Dat heeft m'n vader me verteld.
Ik wil je m'n mes geven.
Ik heb er eentje en deze is te mooi voor mij.
Welnee, bovendien is het een echt herdersmes.
Het heeft vier messen, een priem, een nagelvijl...
En een schaartje. Ik heb het gebruikt.
De eerste die ik strik. Een jong dier. Oudere hazen ontsnappen altijd.
Het is een cadeau van mij.
School begint om half twee. Ik ga.
Ik leg het op een steen. Voor de gelukkige vinder.
Ze moet je mes niet.
Meneer ?
Ik hou het mes als u de haas neemt. - Goed.
Papet...
Hoe leg je het aan met vrouwen ?
Ik weet niks van de taal van de liefde.
Staat je besluit vast ?
Ja, ik moet er haast achter zetten. Ze gaat af en toe naar Aubagne.
Zo'n mooi meisje blijft nooit lang alleen.
Waar moet het gebeuren ? - In de heuvels.
Ik doe of ik slakken zoek en haar niet zie.
Rustig aan.
Slakken zoeken is iets voor arme mensen.
Toon je rijkdom.
Niet in je ouwe plunje, maar in een duidelijk nieuw pak.
Een jagerspak met leren beenkappen en een bijkleurende hoed. En vooral...
... bretels.
Sorry dat ik stoor. Ik zit achter een haas aan...
... die ik net heb aangeschoten.
Ben jij niet Manon, de dochter van die arme meneer Jean ?
Je herkent me niet, hé ?
Logisch, ik ben erg veranderd.
Ik ben Ugolin...
... de vriend van je arme vader.
Jij bent ook veranderd. Je bent een hele jongedame geworden.
Ik had je haast niet herkend.
We zijn elkaar al die tijd niet tegengekomen.
Maar door de anjers kom ik niet aan jagen toe.
Weet je dat ik anjers kweek ?
Het is een succes. Ik verdien heel veel geld.
Ik heb de goudstukken goed verstopt.
Over twee jaar heb ik 50000 francs bij elkaar.
Zou je weer in Les Romarins willen wonen ?
Ik blijf in m'n huisje en jij zorgt met Baptistine voor de anjers.
Manon, luister.
Ik weet waarom je niet wilt. Omdat je trots bent.
Dat komt wel in orde.
Anjers moeten begoten en geplukt worden. Echt vrouwenwerk.
Ik zal je goed betalen.
Het gaat niet om werk. Ik heb gelogen. Ik hou van je.
Ik hou van je, Manon. Zielsveel.
Ik wil met je trouwen. Ik ben alleen.
M'n opa en oma zijn dood. M'n vader heeft zich verhangen.
M'n moeder is ook dood. Alleen Papet leeft nog.
Die is oud en rijk. Hij maakt het niet lang meer.
Hij laat mij alles na. En alles is voor jou. Want ik hou van je.
Ik hou van je. Ik word er ziek van.
Ik heb je zien baden.
Ik heb lang gekeken. Wat was je mooi.
Ik had bijna een misdaad begaan.
Heb je haar gesproken ? - Nee, ze was vast naar Aubagne.
Morgen dan. - Misschien. Eerst aan dat pak wennen.
Je ziet er piekfijn uit. Net een jager uit Marseille.
Zie je wat ik zie ? - Een mooie lijster.
Dit is vast een strik van de dochter van de Bochel.
En dat zijn vast haar geiten. Dan is ze in de buurt.
Ik kom nooit aan andermans strikken.
Het arme kind moet ervan leven.
Ik zie haar soms op de markt.
We hebben haar al genoeg aangedaan. - Dat was geen opzet.
Iedereen wist dat er een bron was bij Les Romarins. Iedereen hield z'n mond.
Waarom zei jij dan niks ? - Vanwege Amélie.
Wil je wat eten ? - Graag.
Soms jaagde ik bij Les Romarins.
Dan zag ik die arme bochel naar water zoeken. Een keer zat hij er pal boven.
Daarna ging hij elders graven. Ik heb er wakker van gelegen.
Toen ik het er met Amélie over had, schopte die me een scène.
Ik was een bemoeial, bochels brengen ongeluk.
En deze bochel kwam nog wel uit Crespin.
Je kent m'n vrouw. Ik moest zweren dat ik m'n mond hield.
Heb je niks gezegd ? - Nee.
Ugolin en Papet zijn schurken. - Eigenlijk zijn we allemaal schurken.
SubtitleSync (http://www.subtitlesync.com.ar)